Sedert 25 augustus 2005 woon ik hier nu voor de vijfde maal op dit wondermooie bloemeneiland met z'n magische landschap
en betoverende botanica. Deze keer ben ik hier helemaal singel en alleen. De aanleiding daartoe is dat mijn vrouw
verkoos om "daarboven" in het koude Zweden te blijven. Ik bewonder haar - het vereist moed en uithoudingsvermogen
om het donkere en grauwe seizoen te verdragen - als je nu kunt kiezen, bedoel ik. Ik heb daar dus minstens 40 jaar
gewoont en gewerkt zonder probleem. Maar, in de herfst van het leven, en als je dus kunt kiezen dan hoop ik dat u
begrijpt dat men een warmer klimaat verkiest gedurende de winter. 
Zoals u al begrijpt ga ik ook nu weer iets vertellen en laten zien van het leven hier, zowel over het leven als
alleenstaande als over de twee bezigheden die ik hier wil prioriteren: 1) het shrijven over existentiele vragen
(meest in het zweeds) en: 2) lange dagtochten maken in de bergen, de levadas en de bossen van Madeira.
Dus, klik maar eens op de rode woorden die hierboven in de toekomst komen opduiken. Bovendien zal ik ook proberen
allerhande vragen te beantwoorden die ik gedurende ons eerste jaar kreeg van heinde en verre, over werkmogelijkheden,
land en folk, en noem maar op. Hier is bijna alles, behalve een crucifix op de muur! 
 
 
Wellicht denkt u nu: "dan moet je wel steenrijk zijn om te kunnen pendelen tussen een zomerverblijf in Zweden en
een winterwoning in een subtropisch klimaat". Nee hoor, als bankwerker en mechaniker met een zeer middelmatig loontje
gedurende het grootste gedeelte van m'n leven is het goed mogelijk om dit te doen. Ook daarover zal ik op deze
website schrijven en proberen te verklaren dat je de eigen woning kunt verhuren aan studenten en gedurende die tijd elders
gaat wonen. |
Ergens, iets links van het midden in de foto kunt u "mijn"
flat zien. Het is een erg rustig stadsdeel waar alleen maar "stropdasmensen" met autos wonen plus een aantal
ge-pensioneerden. Je moet wel een kwartier en minstens 100 meter naar beneden lopen naar de dichtsbij-zijnde winkel.
Maar dat is een klein probleempje. Maar om weer naar boven te klimmen met zakken vol boodschappen en drinken dan neem
ik liever de bus als de zon schijnt. In het begin was het een zoeken naar de weg
die het meeste schaduw gaf. Nu weet ik het: Rua Ornelas, daar staan hoge bomen (die je op de voorgrond kunt zien) en
die is niet zo stijl als sommige andere straten
Hier sta ik dus op het "balkon" of beter: het terras voor
het gras-gazonnetje. Achter mij een deel van de slaapkamer-glasdeuren met groene stalen jaloezieén die bescherming bieden
tegen warmte, regen, inbraak en inkijk. Rechts is het matglazen venster van de wasruimte zichtbaar, ook daar is er een
deur naar het grasveldje. Een Ficus Benjamina, links, is besnoeid in de vorm van een wijnglas. Dit "balkon" is dus kleiner
dan die we hadden in Penteada. Maar je kunt er een keukenstoel neerzetten en in de avonduren over de Atlant-ische Oceaan
uitzien.
Hier is het. De witte entree-deur opent naar 11 flats waarvan
ruim de helft is bewoond. Links daarvan kun je de matglazen deur van m'n wasruimte zien en de vensters. Verder naar links
komen de slaapkamer-deuren met de stalen jaloezieén. Een Hibiscusheg grenst aan de straat.
De oppervlakte van m'n flat is 47 m2 en bevat nagenoeg alles wat nodig is: internetaansluiting, televisie,
koel- en vrieskast, gasfornuis, oven, wasmaschine/strijkijzer/strijkplank, warm- en koudwater, macron, stof-zuiger,
wc en bidet, badkuip met watermassage, enz.