Krijgen jullie soms ook e-mails dat jullie de hoofdprijs gewonnen hebben? Omdat ik nooit speel in loterijen en erg sceptisch ben tegen mooie beloftes, religieuze zowel als economische, is het voor mij geen probleem om dat meteen te "deleten". Gewoon in de prullebak stoppen!   Klik ook maar es op: http:// www.internet-fraud.com/internet-fraud  Houd vast aan je levensideaal maar wees nooit goedgelovig!

Welkom op Christiaans persoonlijke website.

Klik op de foto.        

 På svenska

De bruiloft  van mijn dochter in Småland (Zuidzweden). Gedeeltelijk in het hollands.
Over mijn levensovertuiging   Sekulair humanisme / humaan-ethiek.
Humaan-ethiek?   Wat is dat?
Madeira   Mijn winterverblijf op het eiland.
Lena Sundström   Over twee bebaarde heren.
Citaten   van Christiaan.
Familiefotos


"Always look on the bright side of life"
Speel de muziek-midi van de film "Life of Brian" door te klikken op de startknop links op het muziekbalkje.

Christiaan Vos
Geboren?  Antwoord: Jazeker...!
Nee...jaha, u bedoelt...?? :-)
In Utrecht natuurlijk.
Leeftijd?  Even kijken, hoeveel wordt dat nu? 2008 minus 1939 dat wordt dus 69 jaar!
Daarmee ben ik een vierjarige gepensioeneerde sedert 30 april 2004 toen 125 collegas en de bedrijfsleiding van de ABB (in Zweden) mij verassten met presentbonnen om meer dan een halve laptop te kunnen kopen, wat ik zéér op prijs stelde. Daarbij kreeg ik een dienstcertificaat wat ik best zou kunnen inramen en ophangen ergens thuis... :-)
Beroep?  Van 1968 tot 2004 ben ik werkplaatstechnieker en prototypbouwer geweest bij ABB Automation Products (vroeger: ASEA) in Västerås - Zweden. Bij mijn pensioenering moest ik bovendien schriftelijk (en vriendelijk) bedanken voor voortgezette aanstelling voor twee jaar langer...
Woont?  In een woonverenigingsflat van 90 kvadraatmeter in Råby - Västerås. Hoewel, nu ben ik "trekvogel" geworden en woon 's winters (sept. - juni) op Madeira en verblijf daar in een modern tweekamer luxe-flat in Funchal.
Getrouwd?  Sedert 7 april 2006 ben ik gescheiden na een 38-jarig huwelijk en heb het leven als singel leren waarderen.
Kinderen?  Twee, Ernesto en Miriam plus een pasgeboren kleinkind, Isabel.
Auto?  Nee bedankt!   Ik fiets liever!   Of ik loop!
Rookt?  Nee bedankt!   Ik stopte daarmee als 32-jarige, godzijdank!
Muziek?  Wat zou het leven zijn zonder muziek? Barock en klassiek sedert de kinderjaren. Mijn nutijdse muziek wordt gespeeld door Pink Floyd, Vangelis, Jean Michel Jarre en Mike Oldfield plus portugesisch fadomuziek.
Hobbys?  Behalve het discussiëren van vragen rond levensovertuiging en zinsgeving zijn het astronomie, tropische botaniek, zeilen en vele andere zaken die mij intresseren.
Geloof?  Ik geloof in de mens, niet in een god.
Vindt?  Dat het leven iets fantastisch is.
Vakantie?  's Winters werd het meestal twee weken naar Madeira of een van de Canarische eilanden. 's Zomers soms naar noordzwedens berg- en boswereld of naar de familie in Holland. En toen we nog de zeilboot hadden: tochten op het Mälarmeer naar Stockholm bijvoorbeeld. Maar het begrip "vakantie" bestaat eigenlijk niet meer voor een gepensioeneerde. Het hele jaar is het vakantie :-)
Boot?  We hadden gedurende 28 jaar een heerlijke Magnifik Midget zeilboot met de naam "Compañera". Maar ik verkocht het in 2005 voor de totdantoe hoogste prijs voor dit type boot. Maar dan had ik het ook voorzien met een boel technische details waardoor de bezichtingsman de taxeringswaarde verhoogde. De boot was zeven meter lang met vier kooiplaatsen. We hebben tezamen met de kinderen gezeild naar Gotland, Åland, Finnland, naar Örebro, Uppsala, Norrköping en een reuzetrip naar Holland via Denemarken en Duitsland.
Computer?  Sedert 1997 een HP Vectra, 200 Mhz Intel Pentium. 2,1 GB harde schijf, printer, scanner, Zip drive en een 15" schermbeeld. Ik heb ook een 50-tal CD-roms verzamelt over astronomi, ruimtevaart, talen, kunst, encyclopediën, enz.
Tegenwoordig gebruik ik alleen nog de laptop, een Acer Travel-Mate die ik kocht van m'n afscheidspresent van de ABB en de arbeidskameraden daar.
Geld?  Wat gek! Ik dacht net de zelfde vraag aan jou te stellen, maar toen dacht ik opeens bij mezelf: "wat heb ik daarmee te maken?"
Immigrant?  In 1963 kwam ik naar Zweden en bleef zweeds staatsburger in 1973 maar verbleef wereldburger tot vandaag de dag.
Liefde?  Het belangrijkste in het leven. Voor mij zijn het m'n kinderen en kleinkind die mij het liefst zijn.
Fotos?  Jazeker, Kijk maar es hieronder!



Elin Isabel Vos, één jaar jong en nu al verkleed als paasheksje, een zweedse traditie voor jonge
meisjes die verkleed rondgaan in de buurt en snoep krijgen in ruil voor zelfgemaakte tekeningetjes.


Ernesto en ik, bezig met het grillen van enkele koteletten thuis, april 2006.


Tezamen met Miriam en schoonzoon Morgan Vos tijdens een restaurantbezoek, mei 2006.


Alle vijf op de Morkullegatan in Västerås, julie 2007.


De zon schijnt soms achter de wolken, zowel in het leven als op de wandeling.
Madeira 2-10-2006. Foto: Rob Birkman.


M'n dochter, kleinkind en schoonzoon.


Ernesto is de eerste mandolinist in het "Westra Aros Mandoliner" orkest.


"Overigens Christiaan, als ik nu een paar laatste vragen mag stellen, hoe zie je op jouw rol binnen het sekulaire humanisme, ben jij een soort leraar die de wereld zal vertellen wat humaan-ethiek is?"

"Ik ben absoluut geen leraar of "predikant" maar een vrij gewone burger die weet dat hij zo ontzettend weinig weet. Maar dialoog, gesprek met mensen die inzicht hebben in andere delen van onze gemeenschappelijke werkelijkheid geeft mij zo veel.
Het geeft mij tenminste grotere zelfkennis, wat erg belangrijk is in het leven. Er liggen dus tamelijk "egoïstische" motieven achter mijn streven. Direct moeilijker wordt het gesprek met hen die over een geestelijke "werkelijkheid" praten die men zelf niet deelt. Maar echt onmogelijk wordt het zelden omdat alle mensen een gemeenschappelijke ervaringsgrond delen.


"Maar ben je niet bang dat men jouw artikelen beschouwt als een nieuw soort religie, dat je bezig bent een nieuwe dogmatiek te maken met predikanten en autoriteiten?"

"Ik hoop dat niemand zo simpel is dat hij of zij blind gelooft in alles wat ik zeg en schrijf. Allemaal moeten we ons een scepticisme en vermogen tot kritisch onderzoek eigen maken, ook t.a.v. wat seculaire humanisten beweren. Wij human-etischen hebben geen vanzelfsprekende autoriteiten, en ook geen heilige boeken of verplichte normen en regels waar allen aan moeten geloven, met uitzondering voor de "Gouden Regel" die de ethiekregel nummer één is van de mensheid.
Als wij verwijzen naar bv. de "Deklaratie van de rechten van de mens" van de VS of onze policy-documenten dan is dat om voor buitenstaanders een vingerwijzing te geven welke overtuigingen wij propageren in verschillende vragen. Wij ontmoeten elkaar als vrije en gelijkberechtigde medereizigers in tijd en ruimte vanuit zeer verschillende uitgangspunten. Maar toch met het inzicht dat religieuze, dogmatische, autoritaire, fundamentalistische en metafysische zienswijzen meestal schadelijk zijn.

Het was een aardige verrassing toen ik las dat ik vermeld werd in het boek:

"Who´s Who in Hell?"
(Wie is wie in de hel?)

Wie leest welke interessante mensen zich daar bevinden verlangt nooit meer naar de hemel.

Helaas was er een drukfout en verwisseling (op bladzij 1068 in het boek) met het adres van Gunnar Ståldal, de vorige woordvoerder van de Humanisternas plaatselijke avdeling in Stockholm.

Tillbaka till:
toppen                   E-mail till: Christiaan

Christiaans Skype-naam: christiaan.vos